"Futboldan değil, seyirci(!)den utandım"

Dün akşam çok uzun zamandır beklediğimiz, hayalini kurduğumuz bir maça çıktık. Kent olarak kulüp olarak, taraftar olarak çok önemli bir hava yakalamış, 18 yıldır hayalini kurduğumuz Süper Lige çok yaklaşmıştık. Sahadaki futbolu, kötü bulan, yetersiz bulan olabilir, ancak biz dün sahada değil ilk defa tribünde kaybettik.

Bu sezon Demirspor taraftarları olarak en çok övündüğümüz nokta, birçok maçta başta Erdoğan Arıkan olmak üzere TRT spiker ve yorumcularının takımdan daha çok Demirspor taraftarlarından bahsetmeleri idi. Tüm bir sezonda uğraşılarak kazanılan bu saygınlık bir maçta yerle bir oldu. Hakeme atılan maddeler, TRT kameramanının kafasının yarılması, yüzlerce koltuk, binlerce yabancı madde. Bizim gibi emeğe ve emekçiye saygılı bir taraftar grubunun görüntüsü bu olmamalıydı.

Belki de bu noktada tek ve en büyük avuntumuz, Demirspor’un her zaman gururu olmuş Şimşekler Grubu’nun bu olayların içinde yer almaması ve tribünlerden tepki göstermesi idi. İlk yarıyı yenik ve 10 kişi tamamlamamıza rağmen maça olan inancını sahaya yansıtan ve 90 dakika boyunca takımı destekleyen Şimşekler Grubu’na buradan teşekkür ediyorum. Ancak, tüm bu güzellikler dün akşam Maraton ve Kuzey Kale Arkasında yaşananları örtmeye yetmedi.

Bu yazıda küçük bir parantez de Emniyet Güçlerine açmak lazım. Geçtiğimiz hafta taraftarlar olarak Samsun’da çektiğimiz ıstıraba değinmiştik. Bu maçta da aynı şeyler yaşandı. Sabah saatlerinde biten biletler, karaborsacılara 50-100 adet satılan biletler, saatler önceden stada giren taraftara çektirilen sıkıntılar, anlamlı bir günde stada alınmayan Atatürk maskeleri ve daha niceleri.

Maalesef, tribün kültüründen ve tribün psikolojisinden anlamayan bir “emniyet” anlayışımız var. Olayları yerinde ve anında önlemek yerine bekleyerek ve gelişmesine izin vererek daha sonra şiddet uygulayarak çözmeye çalışan bir anlayışları var. Bu şiddeti de uygularken suçlu-suçsuz ayırımı yapmadan tüm taraftara aynı muameleyi yapabiliyorlar. Yine bu duruma paralel olarak “emniyet açısından” stada girmesine izin verilmeyen Atatürk maskelerinin yasaklanmasını anlamak da hayli güç.

Sonuç olarak; dün akşam 5 Ocak’ta yaşananlar, bize yakışmadı. “Koltuk sökenler malum takımın taraftarları idi, atanlar Mersin’liydi” türünden yaklaşımlar, hiçbirimizi aklamaz. Tribünde bizler; bu yapılanlara sessiz kalmayacak, yaptırmayacaktık. Son derece kısıtlı bir kadro ve perspektifi olmayan bir yönetim ile sezona başladık. Ancak iyi bir hocamız ve gurur duyduğumuz futbolcularımız ile armayı bu noktalara taşıdık. Bu lige büyük hedefler koyarak başlayan nice kadrolar bizden daha alt sıralarda ligi tamamlarken, biz armamızı bu noktalara taşıdık. Ben şahsen dünkü mağlubiyete inanın üzülmedim. Bu şartlarda ve bu kadro ile dünkü maçın gururu bile bana yeter, ancak maratondaki ve kale arkasındaki manzara beni gerçekten üzdü. Zor günümüzde yanımızda olmayan bu taraftar kisvesindeki kitleyi ben bir daha tribünlerde görmek istemiyorum. Böyle taraftar istemiyorum.

Murat HASEKİOĞLU