Oğuzhan, Adana’daki günlerini unutamıyor

Geçtiğimiz yıl mavi lacivertli formayı başarı ile taşıyan eski futbolcularımızdan Oğuzhan Aynaoğlu, Kuzey adlı aylık gazetede kendisi, futbol hayatı ve Adana’daki günlerine dair soruları yanıtladı. Bu röportajda Adana ve Adana Demirspor’a ait olan kısmı aşağıdaki şekilde;

“Adana sauna gibiydi nefes alamıyordum

Biraz Adana Demirspor günlerini anlatır mısın?

Adana günleri benim için çok çok değerli. Çok güzel bir senem geçti. Ben ilk Adana’ya transfer olduğumda kendime diyordum, ‘Ya Oğuz Han sen nereye gidiyorsun ya, sen napıyorsun ya!’ diye… Yani Adana ile ilgili hiçbir şey bilmiyordum. Önce kampa katıldım, iki ay Adana’da oynadım ama daha Adana’yı görmemiştim. Takımdaki arkadaşlar hep Adana’yı anlatıyordu. Adana çok güzeldir diye. Ben artık Adana’ya gitmek istiyordum. Sonra Ağustos ayında bir gece 3’te şehre vardık, ben otobüsten indim. Dedim ya ben nereye geldim. Sauna gibiydi ya dışarısı! İnanılmaz sıcaktı. Ben böyle dışarda hava arıyordum, nefes alamıyordum doğru düzgün.

Türkiye’de ve Danimarka’da futbolcuların aldıkları parayı karşılaştırdığında ne görüyorsun?

Danimarka ile Türkiye arasında hatta PTT 1. Lig ile Danimarka Süper lig arasında dağlar kadar fark var. Böyle bir şey olamaz yani. Türkiye’de çok daha fazla para kazanıyorsun. İnanılmaz paralar dönüyor. PTT 1. Lig’de dahi kadroda ol, çok iyi paralar kazanırsın.

Nordsjælland’da Şampiyonlar Ligi’nde maça çıktığın o güne göre bugün PTT’de daha fazla mı kazanıyorsun.

Kesinlikle kat kat daha fazla. Ama sonuçta benim için para önemli değil yani ben yeter ki oynayayım. Ama geleceğimi de düşünmem lazım. Çünkü biz futbolcular 35’de bırakırız futbolu.

Adana’ya döneyim tekrar. Ben en son Adana Demirspor’dan ağlayarak ayrıldım. Ciddi söylüyorum Adana benim için çok farklı bir yerde.

Adana Demirspor’un neyi hoşuna gitti? Farklı kılan ne?

Her şey. Taraftardan başlayayım mesela. İnanılmaz. Ben hayatımda böyle bir taraftar görmedim. O kadar seviyorlar ki oyuncuları. Her maça geliyorlar, 90 dakika bağırıyorlar, maçtan sonra çağırıyorlar. Kendini tam bir futbolcu gibi hissediyorsun. Şehirde gezerken tanınıyorsun, insanlar fotoğraf çektirmek istiyor.

Özlüyor musun Karabük’te Adana kebabını ?

Özlüyorum abi ya çok özlüyorum. Adana’nın her şeyini özlüyorum abi. Bazen oturup ağlayasım geliyor. Çok isterim yine Adana’da oynamayı. Taraftar en içten seviyor. Orada oynamak herkese nasip olmaz. Gitmek istemez kimse oradan. Gitsen bile gidemiyorsun, özlüyorsun.”