Rekabete farklı bakış açıları

Gelecek hafta oynanacak olan Adana Demirspor-Adanaspor A.Ş. derbisi tüm Türkiye'nin gündemine oturmuş durumda. Hem sosyal paylaşım, hem forum hem de sözlük sitelerinde Adana derbisi konuşuluyor.

Ekşi Sözlük adlı internet portalında "Adana Demirspor-Adanaspor rekabeti" başlığında açılan sayfada herkes Adana derbisi hakkında düşüncelerini dile getiriyor.

Derbi öncesi yapılan yorumları sizler için derledik.

İşte o yorumlar;

• Makul ölçülerde de olsa River Plate-Boca Juniors rekabetine benzetilebilecek bir rekabettir. Adana Demirspor taraftarları Adanaspor'u şirket takımı diye yaftalamaya devam ederlerken Demirspor'u halkın, alt tabakanın takımı olarak görürler. Şehrin duvarlarında bu rekabetin izlerini takip etmek mümkündür. Her tarafa ADS yazılır, Adanasporlular da serbest çağrışım yeteneklerini gayet eğlenceli bir biçimde bu baş harflerin üzerinde geliştirirler; Anlaşılan şimdilik savunma yapmaktadırlar...
   
• Adana Demirspor'un Adanaspor'u Adana'dan dışlamasının nedenleri yok değil aslında. Adanaspor Uzanlar'a satıldıktan sonra zaten şirket takımı haline gelmişti. Uzanlar'ın parasıyla bir dönem keyifleri yerindeydi. Uzanlar gidince maçlara bile gidecek para bulamadıklarından iflas etti ve Seyhanspor'un ismi değiştirilerek Adanaspor yapıldı. Buradan Adanaspor'un sürekli arkasına şehri almak yerine güçlü isimleri almaya çalışması dikkat çekiyor. Ama Adana Demirspor her zaman Adana'da yaşayanların takımı olarak kaldı. Umarım bu özelliği değişmez.
   
• Adanaspor, 60'lı yıllarda Adana Demirspor'un kentte gittikçe büyüyen bir prestij unsuru olmaya başlaması ile birlikte, pastadan yeterli payı alamadığına inanan ve bunu da Adana Demirspor'un iç karışıklıklarına dayandıran, çoğunlukla esnaf ve küçük işletme sahipleri tarafından kurulmuştur. Demirspor'un kökenleri ise Demiryolu çalışanlarına dayanır, ancak zamanla yörenin en önemli kulübü haline gelmesiyle birlikte, büyük toprak sahiplerinin de içinde yer almak istediği bir oluşum haline gelir. böylece, alt ve üst sınıfların bir karışımı ile camianın yapısı şekillenir. Adanaspor ise daha ortasınıf bir tabana dayanır. Demirspor 50-70 arası önemli başarılar elde ederek yıldızını parlatırken popüler olmanın getirdiği dejenerasyona da maruz kalmıştır. arkadan gelen Adanaspor bu durumu lehine çevirip, kolej takımı havası ile 70 ve 80lere damgasını vurur. kenti Avrupa'da temsil eder. Her ne kadar Adanasporlular, Demirspor'u kurum kökenli olması nedeniyle, Ankara takımı olmakla suçlasalar da Adanaspor da futbol federasyonunun ikinci ligleri kurma kararı ile, şehir takımları kurdurma furyasına bağlı olarak hayat geçmiştir. Dolayısıyla merkezi etkinin iki takım üzerinde de etkisi vardır. 90'lar ve 2000'lerle birlikte Adanaspor'un şirket halini alması, rekabeti yeni bir boyuta sokar; sınıfsal zemin daha net ayrılmıştır. Ancak Adanaspor'un şirket olması, yerel siyasetin ve çekişmelerin tekrar Adana Demirspor'a odaklanmasına neden olur. Adana'da, Demirspor için para harcamak-hatta para batırmak bir seviye haline gelir. Taraftar kültürü açısından ise durum daha nettir: Demirspor'un yıllardır tek bir tribün grubu olarak kalmayı başarması, grubun muhalif bir damara sahip olması, kulübün kapanma sürecinde yaptıkları eylemlerle kötü gün dostu olduklarını ortaya koymaları ile, yurt çapında dikkat çeken bir oluşum halini almıştır. Adanaspor tribünleri ise yıllarca bölünmüş olmanın dezavantajını çekmiştir, son yıllarda başarıların artması ile birlikte yeniden bir araya gelme çabaları ortaya konur. Özetle iki takım arasındaki rekabet, köklerden ziyade yeni gelişen durumlardan beslenir.
   
• Özellikle taraftarlarının stadyumdaki yerleşimine baktığınızda A.C Milan-İnter Milan rekabetini hatırlatan rekabet. nasıl ki A.C Milan' ın fanatik taraftarları San Siro' da, İnter Milan taraftarları ise Curva .nord' da yer alıyorsa burada da benzer bir durum söz konusudur. Adana Demirspor' un Şimşekler Grubu kuzey kale arkasında yer alırken, Adanaspor' un taraftar grubu Turbeyler güney kale arkasında bulunur. Zaten stad ortadan ikiye bölünmüş gibi bir tarafı mavi renkte iken diğer taraf turuncudur. bunun en güzel örneği ise geçen yıl oynanan maçta görülmüştür.
   
• İki ezeli takımın birbirine karşı izlediği düşmanca rekabetten çok, iki kardeşin didişmesinden ibarettir.
   
• Celtic-Rangers rekabetinde gördüğümüz kadar keskin bir ideolojik ayrım ihtiva etmez. Karşıyaka-Göztepe rekabetindeki gibi, izole olmuş taraflar da yoktur. Hepsi aynı mahallenin çocuğudur. Hatta baba-oğul, abi-kardeş, anne-kız olabilirler rakip taraflar. fakat o gün kardeş kalabildikleri söylenemez. Fenerbahçe-Galatasaray rekabeti gibi, yılda 2-3 kez karşılaşılabilen bir rekabet de olmadığından, takımların aynı ligde olacağı sezonlar özlemle beklenir. O gün geldiğinde ise, şehir iki kutuplu bir yapıya bürünmüştür artık. Bu rekabet nedeniyle takımlar, Bursa, Eskişehir, Antalya, Kocaeli, Sakarya vs. gibi şehirlerin takımları gibi tüm şehrin desteğini arkasında bulamaz. Fakat rekabet, şehrin yarısının bir takım için içinde hissettiği heyecanı ve bağlılığı canlı tutar.